Modderrun Almere door Linda van Eijk

Modderrun Almere geschreven door Linda. 

2 juli 2017

Nee hoor,  je bent helemaal niet zenuwachtig he ? Nee, zegt ons meisje van net geen 5 veel vroeger dan normaal als ze naast ons bed staat.

De ochtend is begonnen en we maken ons klaar voor de familie run. Onze nieuwe shirts liggen klaar, ontbijt wordt gemaakt. 11 uur moeten we er zijn, maar om 10 uur sta je al startklaar met een fles sportwater in je handen. “Dit drinken echte sportmeiden mam”

Ze gaat naar de speeltuin om nog even te oefenen met op haar zelfbedachte parcours.

Wanneer het tijd is om te gaan, is ze zo trots als een pauw want het hangen en naar de overkant slingeren is  eindelijk gelukt.

Aangekomen bij de Kemphaan, halen we onze bandjes. Opa en oma zijn er ook al. Danique rent  haar eerste modderrun en ze neemt 3 grote mee als begeleiding. Zenuwachtig rent ze heen en weer over het terrein. Ze ziet vriendinnetjes, ze moet toch nog even plassen en vraagt 10 keer of we al het startvak in gaan.

Eindelijk… we worden omgeroepen en ze sprint het vak in. De warming up bestaat uit leuke kinderen voor kinderen liedjes en hoofd, schouders, knie en teen. Na 10 minuten springen en hopsen is het tijd om af te tellen.  Uit volle borst zingen alle kinderen mee….

Ja wij zijn klaar voor de start
Gaan los met heel ons hart
En delen het met iedereen
Ja wij zijn klaar voor de start
Al gaan we knetterhard…
We hebben zo veel gemeen

5……4……3…..2…..1….. GO!

 

De eerste run gaat beginnen, net zoals bij de strong viking moeten  we eerst een muur over. Zonder hulp springt ze erop en klimt erover heen. Wauw… wat ben ik nu al onder de indruk zeg!  Opa klimt als laatste over de muur en wij moeten aanzetten om haar bij te houden.

Dan komen we bij een sloot, ze kijkt me aan en zegt “Uh.. mam… hier ga ik echt niet doorheen hoor, gadver!”  Ik begin te lachen en spring in de sloot. Hup… jij wilde graag een modderrun doen met je echte modderrunkleren! Springen dus… Oke…. En dan is het dus nog best een prinsesje. Voetje voor voetje gaat ze twijfelend de sloot in.

Gelukkig duurt dit niet lang en na de eerste modder obstakels heeft ze de smaak te makken. Bij de apenhang over het water wilt toch wel graag hulp. Natuurlijk! Ja mag ook door het water zegt de meneer aan de overkant. Maar nee… ze wilt het wel doen zoals het moet. Bikkeltje.

Rustig rennen we van obstakel naar obstakel, achter ons een horde kinderen met hun ouders. Huilende kinderen aan de overkant van de sloot omdat ze echt niet durven, kinderen met mooie nieuwe witte gympen en moeders aan de kant die toch een tikkie bezorgt kijken.

Het is een leuk parcours met veel afwisseling, redelijk pittige modderslootjes, mud trenches  en een hoog liggende klimtrap (zoals Danique het noemt). Als ik vertel dat papa en mama dit een dag eerder ook hebben moeten doen zie ik haar glunderen, wat ben ik stoer dan he dat ik dat ook doen zegt ze trots!

 

We zijn er bijna… de finish is in zicht en de laatste modder kruipen we door. Ze rent naar de blokken om samen met papa, opa en mama onder de finish te staan!

Wat ontzettend goed gedaan, wat een leuke run, fijne organisatie en een geweldige dag!