Kidsmudrun in het belevenissenbos door Linda van Eijk

“Modderrun waar je dagen plezier aan beleeft”

Op vrijdag beginnen de voorbereidingen, kleding klaarleggen. Schoenen in de tas, slippers voor na de run en vergeet je handdoek niet.

Zaterdag ochtend vroeg op pad, Obstacool kleding aan, broodje in de hand en dan in de auto richting Lelystad.  Na 5 minuten horen wij een stemmetje of we er al bijna zijn.  Volgens mij heeft er iemand zin in de Kidsmudrun.

Aangekomen bij het belevenissenbos is het gelijk goed geregeld, vrijwilligers die je een parkeerplekje aanwijzen en een overzichtelijk terrein. Wel zo fijn als de kids ook zelf nog gaan spelen.  Bij het aanmelden krijgen we een bandje en ook je sleutel en waardevolle spullen kan je veilig achterlaten.

Om 10 uur is de eerste start, de muziek staan aan en het wordt al gezellig druk. Dan gaat de muziek uit en er wordt verzocht om het startvak in te komen voor de warming up. Helaas valt deze een beetje tegen. De eerste groep isvan start, de 6 en 4 km moeten tussen de rood met witte lijnen blijven. De 2 km volgt de geel met zwarte lintjes.

Onze startgroep was eindelijk aan de beurt. (althans… het duurde maar 20 minuten maar in de ogen van onze kleine is dat natuurlijk heeeeeeel lang)

Met wat push ups, burpees en squatswas de warming up vrij kort. Wat meer enthousiasme, helemaal voor de kids was leuk geweest . Maar het mocht de pret niet drukken.

3….2….1….. GO!  Als eerste sprint ze richting de sloot. Wow… viel dat even tegen. Wat was dat koud zeg. Snel door naar de volgende hindernis. Het begin van de run bestond veel uit boomstammen over het water en zwemmen door slootjes. Waardoor ik direct begreep waarom een zwemdiploma verplicht was. Onze dochter kon daar niet staan en moest dus zwemmen of hangen. Ze koos voor het laatste.

Zigzag door de smalle paadjes en tussen het geel zwarte lint komen we aan bij de drankpost. Hier werden we enthousiast ontvangen. Ook kwam er iemand van het belevenissenbos langs om te vragen of het allemaal goed te doen was. Na de pauze was het moeras aan de beurt…. Rustig lopen want je weet niet hoe diep het is, daar zien we kleine kikkertjes alle kanten op springen.  Dat was echt een schattig gezicht. Ik hoop niet dat we er een paar geplet hebben mam…. Uh nee schat die springen wel weg!

Dan midden in het bos een hoop water, geen idee wat het was want we konden nog niks zien. We rennen wat heuveltjes over en zien we daar een mini glijbaan. Wat een leuke verrassing!  Daarna volgener klim en klauter hindernissen om als laatste door twee grote fonteinen over strobalen naar de finish te rennen.

Trots als een pauw loopt ze met haar medaille om haar nek!

Na 2 km (gps gaf iets anders aan) modder , water en obstakels is het afdrogen, omkleden en natuurlijk afsluiten met wat lekkers eten. Dat is bijna een soort gewoonte geworden. Dus ook na deze run.

Thuis aangekomen gelijk alle spullen de was in.

En dan is het zondag…. Allebei niet heel lekker geslapen, er zaten blijkbaar hele kleine beestjes in het water die ons heel erg aardig vonden. Wauw…. Zwemmersjeuk! Gelukkig heeft ons meisje er geen last van. De kleding ligtalweer in de kast voor de volgende run en ondanks de jeuk (die we nog steeds hebben, want het is inmiddels dinsdag) zijn we er volgend jaar zeker weer bij!

Modderknuffels

Linda