Family Obstacle run door Eef Versteegen

 

Aangezien ik op een steenworp afstand van het evenemententerrein woon (oké, flink gooien, maar toch…), ben ik bij (bijna) iedere editie van Strong Viking Amsterdam aanwezig. In de afgelopen jaren heb ik onder andere de 7, 13 en 19 km al gelopen daar, tijdens de Hill en de Brother edition. Vorig jaar heb ik voor het eerst deelgenomen aan de family obstacle run, met m’n dochter van (toen) 5, want ze wilde zo graag ‘net als papa’ door de modder. Enigszins aarzelend ging ik akkoord en heb de 3 km met haar gelopen. Best een opgave voor zo’n kindje. Maar ze wilde meer. Dus……

Op 28 mei 2017 was het weer zover. Na weken van mentale voorbereiden (vooral veel erover praten, en niet zo heel veel trainen), was de kleine dame van inmiddels 6 er weer klaar voor. In het Strong Viking shirt van vorig jaar stond ze al uren van te voren klaar. Zoals ik al zei; ik woon dichtbij het evenemententerrein en ben met m’n dochter achterop de fiets erheen gereden. Parkeren kan prima, maar voor die 3 a 4 km, vind ik 8 euro parkeergeld toch wat royaal. Ik was aangenaam verrast om te merken dat de start/finish-area niet bij Snow Planet was, zoals het voorgaande jaar. Misschien had het er mee te maken dat het voorgaande weekend de reguliere Strong Viking al gehouden was. In ieder geval was er in deze nieuwe opstelling meer ruimte. Het kwam iets minder krap over en het was daardoor toegankelijker voor de sporters en hun toeschouwers.
De inschrijving was ook (iets) anders dan vorige keer. Je kreeg niet een envelop met al je toebehoren er in. Je startnummer (op je enkelband) en je polsbandjes voor je shirt waren niet aan elkaar gekoppeld. Ook je tassenbandje(s) kreeg je op een andere plek dan centrale inschrijving. Anders dan gewend dus, maar waarschijnlijk voor de organisatie logistiek beter. Geen moeite mee hoor.
Vervolgens hebben we in de start/finish-area gekeken naar de start van een van de waves voor ons en hebben we ‘storm the castle’ al even goed bestudeerd. Erg leuk om te zien dat zo’n mooi obstakel bij het grote publiek te zien is. Na enig ongeduldig wachten, mochten we het startvak in. De muziek/omroeper leek wat zachter te staan dan vorige keer, wat erg prettig was. Uiteraard was alles prima te horen. Na de opbeurende woorden van de omroeper (hoe heet die eigenlijk?!) kwam de bekende warming-up van Cynthia. De muziek was erg vrolijk en het hele startvak stond volop te springen. Gezellige boel dus. Na de countdown mochten we los….
Direct van de startmuur afspringen en al kort daarna een flinke heuvel op. Even een stukje lopen en toen kwamen de meeste obstakels. Dat was ook het moment dat ik me realiseerde hoe dankbaar ik was dat ik op zondag mocht starten, aangezien het op zaterdag zo’n 10 graden heter geweest was. 23 graden met een zonnetje is geen straf; veel warmer zou voor ons niet hoeven 🙂
Dragon ropes; prima te doen als je kind nog niet kan klimmen; zet haar in je nek en laat haar even bellen (vervolgens even stoer voordoen hoe het ‘echt’ moet). Weaver, spannend. Stormbaan; makkie (haar woorden he…). Crawl, Viking Battle, ging allemaal prima. Carry the Shield was prima afgestemd op de kids door de kleine schilden en hamers. Wel vroegen we ons af waar de modder nou bleef…. Gelukkig hoefden we daar niet lang op te wachten. Vorig jaar was modder nog niet zo haar ding, maar dit jaar ging ze gillend van plezier er doorheen. De glijbaan het modderbad in was nog wel een beetje spannend, maar samen ondergedompeld worden in de modder is ook best leuk. Heerlijk vies van de grijsbruine modder liepen we naar de laatste obstakels. Diverse familie en vrienden hadden ons op verschillende punten van het parcours aangemoedigd, dus de vaart zat er goed in. Storm the Castle was (met cargonet) een heerlijke klimpartij. Ikzelf mocht me nog even uitsloven zonder hulpmiddelen natuurlijk. Met de finish al in zicht nog een mooi klim-obstakel, waar de dienstdoende vrijwilliger prima assisteerde. Top!
En toen waren we er al! De trappen op, en dan vooral maar even poseren voor de toegestroomde fans. Lekker iedereen knuffelen die schoon op ons stond te wachten, totdat zij ook vies waren. Tot onze verbazing gaf mijn tomtom spark 3 (oeps reclame…. sorry) horloge aan dat we 4 km gelopen hadden, en niet 3km. Dat was een mooie bonus die we kregen van de organisatie, want we waren toch echt niet verkeerd gelopen. Nog even een hapje en een drankje, wat schone kleren aan, en hup…. op de fiets weer naar huis, om daar weer lekker te douchen.
Sterke punten
  • Mooi weer! (alhoewel de organisatie dat natuurlijk niet in handen had)
  • mooie verdeling tussen afstand lopen en obstakels
  • toegankelijke start/finish-area
  • nauwelijks tot geen wachten bij de obstakels
  • bag drop-off niet te druk (door self-service ook weinig zoeken)
Verbeterpunten
  • de modder-onderdelen konden wel wat meer water gebruiken
  • een fietsparkeerplek leek te ontbreken
Al met al, zeker een aanrader! Tot de volgende keer!
Ondertekend door een trotse papa,
Eef Versteegen